Oyun gibi gördüğünde ve oyundaymış gibi oynadığında yaşamı, oyunun bittigini düşündüğün yerler ve zamanlar olur...
Böyle zamanlarda sanırsın ki perde kapanmıştır ve oyun bitmiştir...
Oysa ki yaşam ne oyundur, ne de oyun gibi oynanacak bir şeydir...
Sevmeler vardır...
Büyük, çok büyük sevmeler...
Sevmeler gerçektir...
Yaşamın gerçeği...
Yüreğindeki hapsolmuş güvercinlere özgürlüğünü geri vermek gibi...
O kadar...
-L.E.