Ben başkalarına hediye almayı çok severim.
Sevdiğim birini mutlu edecek bir şey gördüğümde fiyatını çok düşünmem. İçimden geliyorsa alırım. Çünkü benim için hediye, yalnızca bir eşya değildir; “Seni düşündüm, seni tanıyorum, neyi seveceğini biliyorum” demenin başka bir yoludur.
Ama konu kendime gelince aynı cömertliği nedense kendime gösteremem.
Uzun zamandır almak istediğim şeyler olsa bile elim bir türlü gitmez. Bir şeyi beğenir, defalarca bakar, sonra kendime hep aynı soruyu sorarım:
“Gerçekten buna ihtiyacım var mı?”
Ardından aklıma ihtiyacı olan diğer insanlar gelir.
“Bu parayı kendime harcamak yerine, acaba daha çok ihtiyacı olan biri ya da bir şey için kullanabilir miyim?
Ve çoğu zaman kendim için istediğim şeyi sessizce ertelerim.
Uzun zamandır Baccarat Rouge Parfüm almak istiyordum.
Bir de çok sevdiğim Tom Ford parfümlerinden…
Kaç kez baktım, kaç kez almayı düşündüm, bilmiyorum. Ama her seferinde “Sonra alırım” dedim.
O “sonra” bir türlü gelmedi.
Derken doğum günüm geldi…
Kızım bana Baccarat Rouge almış.
En yakın arkadaşım da Tom Ford parfümlerinden…
Paketleri açtığımda beni duygulandıran aslında parfümler değildi. Beni bu kadar iyi tanıyor olmalarıydı.
Benim kimseye söylemeden içimde bıraktığım, kendime çok görmesem bile hep ertelediğim şeyleri onların fark etmiş olmasıydı.
İnsan bazen kendisine alınan bir hediyeye değil, görülmüş olmaya ağlar.
Çünkü hayat boyunca başkalarını düşünen, onların neye ihtiyacı olduğunu anlamaya çalışan, sevdiği insanların mutluluğunu kendi mutluluğunun önüne koymaya alışmış biriyseniz, bir gün birilerinin de sizi aynı incelikle düşündüğünü görmek insanın kalbinde çok başka bir yere dokunuyor.
Belki onlar bana iki güzel parfüm aldılar.
Ama benim aldığım hediye bundan çok daha büyüktü.
Bana, “Biz seni görüyoruz.” dediler.
“Sen hep başkalarını düşünüyorsun ama biz de seni düşünüyoruz.”…
“Sen kendin için almaya kıyamıyorsan, biz senin için kıyarız.”…
Ve belki de en çok şu duygulandırdı beni: Ben kendime bir şey almak istediğimde bile önce sevdiklerimi düşünürken, hayat bana bu kez sevdiğim insanlar aracılığıyla dönüp,
“Bugün biraz da sen…” dedi.
Baccarat Rouge’u her sıktığımda yalnızca güzel bir koku taşımayacağım üzerimde.
Kızımın beni ne kadar iyi tanıdığını hatırlayacağım.
Tom Ford’u her kullandığımda, yıllardır hayatımda olan bir dostun benim söylemediklerimi bile nasıl duyabildiğini düşüneceğim.
Çünkü bazı hediyelerin değeri fiyatında değildir.
Bazı hediyeler, insanın kendisine bile söylemediği bir isteği bir başkasının fark etmiş olmasındadır.
Ve bazı insanlar size bir kutu uzatırken aslında şunu verirler: “Sen de değerlisin.
Sen de düşünülmeye değersin.
Sen de bazen hiçbir şeyi hesaplamadan, yalnızca kendin için güzel bir şeye sahip olabilirsin.”
Sanırım bu doğum gününde aldığım en güzel şey parfümler değildi.
Başkalarını severken kendimi ne kadar çok ertelediğimi, beni seven insanların ise beni hiç ertelemediğini görmekti.
İşte bazı hediyelerin kokusu teninizden silinir…
Ama bıraktığı duygu,
ömrünüz boyunca kalbinizde kalır.????????????
-Leyla Edinç
YORUMLAR - 0
Yorumunuzu yazın