Leyla Edinc
Anasayfa Leyla'dan Leyla'ca Aforizmalar
Ana sayfa | Leyla'dan | BİR ANNEM VARDI

Amerika’ya son geldiğinde,

Seksen yaşına yaklaşmışken kendine bir bikini alan

Ve gülerek;

“Tatile gidip bol bol güneşlenirsem kışın hasta olmuyorum.”

Diyen bir annem vardı…

Ben üniversitedeyken,

“Sizin bu arkadaşlarınız da hep hafta sonu arıyorlar,

Hafta içi ben evdeyken hiçbiri aramıyor.”

Diye sitem eden tatlı bir annem vardı…

Beni kırk yaşında doğurmuş olmasına,

Okuma yazması bile olmamasına rağmen

O’nu arayıp,

“Anne, okuldan sonra arkadaşlarımla sinemaya gideceğim, eve geç gelirim.” dediğimde;

Hiç sorgulamadan,

“Tamam kızım, kendine dikkat et.”

Diyen bir annem vardı…

Sadece kız arkadaşlarımızı değil,

Erkek arkadaşlarımızı da eve buyur eden,

Kapısını herkese açan,

Geniş yürekli bir annem vardı…

Nice çocuğun bu dünyaya gelişine ebelik yapan,

Nice insanın çıkığını iyileştiren,

Sanki içinde bir şaman bilgeliği taşıyan

Şifacı bir annem vardı…

Torunları üniversitede okurken

Yanlarına gidip kalan,

Her gün eve doluşan arkadaşlarını,

Tencere tencere yemeklerle doyuran,

Bereketli bir annem vardı…

Kapısından giren herkese sofra kuran,

Kimseyi aç göndermeyen,

Paylaşmayı hayat bilen

Cömert bir annem vardı…

Yaşam enerjisi hiç tükenmeyen,

Seksen yaşında bile

Kuaförüne gidip saçlarını yaptıran,

Takılarını takıp, parıltılı elbiselerini gururla giyen

Işıltılı bir annem vardı…

Bizim unuttuğumuz nice şeyi hatırlayan,

Bize anlatan,

Son nefesine kadar zihni berrak kalan

Güçlü bir annem vardı…

Düğünlerde hiç yorulmadan

Herkesten çok halay çeken,

Kahkahasıyla ortalığı şenlendiren

Neşeli bir annem vardı…

Tanıdığım herkesten daha iyi dama oynayan,

Matematiği kuvvetli, hesabı şaşmayan

Zeki bir annem vardı…

Şimdi ise…

Hep özlediğim bir annem var.

Bir daha sarılamayacağım,

Bir daha koklayamayacağım,

Bir daha sesini duyamayacağım

Bir annem var… ????????

Sevdiklerinize, onlar hayattayken sarılın.

Onlara ne kadar çok sevdiğinizi söyleyin.

Çünkü çoğu zaman

Bunları yapmaya bir daha fırsat olmuyor…

Ben bu konuda şanslı olanlardanım.

Annem yaşarken

Çok şey yaptık birlikte…

Çok güldük…

Çok gezdik…

Çok paylaştık…

Şimdi geriye

Bir sandık dolusu anı kaldı.

Ve o anılar sayesinde,

Yokluğuna dayanmak

Biraz daha kolay oluyor… ❤️????????

Paylaş
X

Değerlendir

Bu sayfayı değerlendirin
0
5 üzerinden
Değerlendirme için yıldızlardan birini seçin
Değerlendirmeniz kaliteyi geliştirmemize yardımcı olur.

YORUMLAR - 0

Yorumunuzu yazın

Zorunlu değil

Lütfen resimde gördüğünüz kodu giriniz:

Captcha