Ben maviyim…

Huzuru sessizce bırakan,

Acele etmeyen bir akşam gibi.

Yanımda oturanlar,

Farkında olmadan kalplerini dinler.

Beyazlar geçer hayatımdan;

Saf, temiz, henüz yazılmamış sabahlar gibi.

Kırmızılar dokunur bazen ruhuma,

Aşkın ateşini getirirler.

Biraz çılgınlık,

Biraz kalp çarpıntısı bırakırlar.

Yeşiller gelir ardından,

Doğanın nefesi gibi.

İçimdeki sessizliği

Yumuşakça okşarlar.

Turuncular vardır,

Hayatı büyüten sıcaklıklarıyla;

Rahmin kadim bereketini hatırlatırlar bana.

Morlar geçer usulca,

Güçlerini bağırmadan taşıyan

Gizemli ruhlar gibi.

Ve siyah…

Gecenin derinliğiyle

Bütün sırları saklayan.

Ve bütün renkleri içinde barındıran…

Ama ben yine de

Mavi’yim.

Derin,

Sonsuz,

İleriye doğru akan.

Gökyüzü kadar geniş,

Deniz kadar sabırlı

Bir MAVİ’yim ben. ????

-Leyla Edinç

18 Ocak 2026, Florida