“Zenginlik ve İktidar, sapkınlığı kamufle etmede en mükemmel yollardan biridir.”
- L.E.
Çocuklar, bir toplumun geleceği değil; aynı zamanda bugün korunması gereken en değerli emanetleridir. Ancak ne yazık ki tarih boyunca çocuklara yönelik istismar, kaçırma, sömürü ve şiddet olayları dünyanın her yerinde var olmuştur. Bu suçların en ürkütücü yanı ise bazen faillerin toplumda saygın görünen, güçlü, zengin veya nüfuz sahibi kişiler olabilmesidir.
Son yıllarda dünya kamuoyunu sarsan Jeffrey Epstein vakası, çocukların ve gençlerin nasıl organize biçimde istismar edilebildiğini gözler önüne sermiştir. Bu olay, bize önemli bir gerçeği hatırlatmıştır: Zenginlik, statü veya siyasi güç bir insanın karakterinin garantisi değildir. Hatta bazı durumlarda güç ve servet, suçları gizlemek ve mağdurları susturmak için bir kalkan görevi görebilir.
Bu nedenle çocuklarımızı korumanın ilk adımı, onları korkutmak değil bilinçlendirmektir.
Çocuklar mümkün olan en erken yaşlardan itibaren şu konularda eğitilmelidir:
- Tanımadıkları kişilere güvenmemeleri gerektiği,
- Ailelerinin bilgisi olmadan hiçbir yere gitmemeleri gerektiği,
-Hiç kimsenin onların özel bölgelerine dokunma hakkı olmadığı,
- Kendilerini rahatsız eden herhangi bir davranışı hemen anne, baba veya güvendikleri bir yetişkine anlatmaları gerektiği,
- “Sır olarak sakla!” denilen durumların her zaman güvenli olmadığı,
-“Hayır!” deme hakkına sahip oldukları.
Çocuklara bedenlerinin kendilerine ait olduğu öğretilmelidir. Bir yetişkin, akraba, öğretmen, komşu veya aile dostu olması fark etmeksizin, çocuğun istemediği hiçbir fiziksel temasa zorlanmaması gerektiği anlatılmalıdır.
Tehlike her zaman yabancılardan gelmez
Toplumda yaygın bir yanılgı vardır: “Çocuklar yalnızca yabancılardan zarar görür.”…
Oysa araştırmalar, çocuk istismarlarının önemli bir kısmının çocuğun tanıdığı kişiler tarafından gerçekleştirildiğini göstermektedir. Bu nedenle çocuklara sadece yabancılardan değil, kendilerini rahatsız eden her türlü davranıştan korunmayı öğretmek gerekir.
Çocukların söylediklerine inanmak, onları yargılamadan dinlemek ve duygularını ifade etmelerine fırsat vermek büyük önem taşır.
Afet dönemlerinde çocuklar daha savunmasızdırlar.
Depremler, savaşlar ve büyük krizler sırasında çocuklar çok daha büyük risk altına girerler. Ailelerinden ayrı düşen, kimlik kayıtları kaybolan veya korumasız kalan çocuklar insan kaçakçılığı ve istismar açısından daha savunmasız hale gelebilirler.
Bu nedenle afet bölgelerinde çocukların kayıt altına alınması, aile birleştirme çalışmalarının hızlı yürütülmesi ve devlet kurumlarının sıkı denetim sağlaması hayati önem taşır.
İnternet çağında yeni tehlikeler ortaya çıkmıştır.
Bugün çocuklar sadece fiziksel dünyada değil, dijital dünyada da korunmaya ihtiyaç duymaktadır.
Sosyal medya, çevrimiçi oyunlar ve mesajlaşma uygulamaları üzerinden çocuklarla iletişim kurmaya çalışan kötü niyetli kişiler bulunmaktadır.
Aileler:
-Çocuklarının internet kullanımını takip etmeli,
-Dijital güvenlik konusunda eğitim vermeli,
- Kişisel bilgilerin paylaşılmaması gerektiğini öğretmeli,
-Çevrimiçi arkadaşlıklar konusunda dikkatli olmaları gerektiğini anlatmalıdır.
Çocuklarımızı korumak hepimizin sorumluluğudur.
Çocuk güvenliği sadece anne ve babaların görevi değildir. Öğretmenler, komşular, sağlık çalışanları, devlet kurumları ve toplumun tüm bireyleri bu sorumluluğu paylaşmaktadır. Bir çocuğun yardım çağrısını duymak, şüpheli durumları yetkililere bildirmek ve çocukların yanında güvenli bir yetişkin olmak bazen bir hayatı değiştirebilir.
Çocuklarımızı korumanın yolu korku kültürü oluşturmak değil; bilinç, eğitim ve farkındalık oluşturmaktır. Çünkü çocuklar sessiz kalmak zorunda değildir. Onların sesi olmak, onları dinlemek ve korumak hepimizin görevidir.
Unutmayalım ki bir toplumun gerçek medeniyet ölçüsü, en savunmasız bireylerini ne kadar koruyabildiğiyle anlaşılır.
Çocuklar geleceğimiz değil; bugünümüzdür. Ve bugün korunmaya ihtiyaçları vardır.
-Leyla Edinç
YORUMLAR - 0
Yorumunuzu yazın