Mükemmel olanı aramaktan vazgeçti kalbim,
Bilirim ki mükemmellik hep insana geç kalır.
Artık kusurları ezberlenmiş yüzleri seviyorum;
Bir gülüşün yarım kaldığı yerden
Tamamlanan hikayeleri…
Öylesine çıkıp gel Sevgili…
Sanki dünya seni hiç yormamış değil de,
Yorulmuşsun ama yine de
Yürümeyi seçmişsin gibi.
Kapıyı çalmadan gir içeri;
Bilirsin ki bazı kalpler
Zili olmayan evler gibidir.
Gözlerinde hesap olmasın,
Orada sayılar yaşamaz.
Aşk dediğin şey toplamak değil,
Bazen eksilerek çoğalmaktır.
Söylemiştim ya sana,
Aşk matematiği sevmez diye…
Çünkü kalp eşitliği değil,
Dengesizliği ister.
Gel…
Yanımda durduğunda bile
Yalnızlığım geri çekilsin biraz.
Ser düşlerini üzerime,
Ben taşırım.
Yorulmam ama daha çok insan olurum.
Ve eğer gelirsen,
Öylesine değil de “kalmak” gibi gelirsen…
O zaman dünya
İlk kez yanlış kurulmamış gibi hisseder.
-Leyla Edinç
YORUMLAR - 1
Yorumunuzu yazın