Koltuk üzerine oturulan bir eşya mı, yoksa insan ruhunun en büyük sınavı mı?
İnsanoğlu ilginç bir varlıktır. Bazen dünyayı değiştirmek ister, bazen de yalnızca yerini değiştirmek… ...
Ve anladım ki,
Şiir bazen bir şairin kaleminden değil,
Denizin kıyısında birbirine değen iki çocukluğun Sessizliğinden doğar.
Biri suya avuçlarını bırakır,
Diğeri gökyüzünü izler,
İkisi de henüz bilmez
Zamanın kumdan kaleler ...
“Eğer gençliğin ruhunu tarım yapılmayan bir tarla gibi kendi hâline bırakırsanız, orada ısırgan otları ve dikenler yetişir.”
— Grigory Petrov, Beyaz Zambaklar Ülkesinde
İnsan dünyaya yalnızca bir ...
Yedi yıl önce bugün, Eylül’ümü evden üniversiteye uğurlarken yazmıştım…
“Ben şimdiden kendimi yalnız hissetmeye başladım. Eylül benim elim, ayağım, gözüm, en büyük yardımcımdı; hem evde hem ...
Yaş ilerledikçe insanın sevdiği şeyler değişiyor.
Eskiden kalabalıkların içinde olmayı, herkesle konuşmayı, herkesi anlamaya çalışmayı, kırılan ilişkileri onarmak için tekrar tekrar uğraşmayı önemserken; zaman geçtikçe insan ...
Aşktı…
Yasaktı.
Yasağından aşk damlayan elmayı dudaklarına götüren Havva’da saklıydı belki aşkın ilk cesareti.
Çünkü aşk, çoğu zaman aklın “dur” dediği yerde kalbin “git” demesiydi. Belki de Havva ...
Bazı çocukluk anıları vardır; aradan onlarca yıl geçse bile insanın zihninden silinmez. O yaşta ne olduğunu tam olarak anlayamazsınız ama bir şeylerin yanlış olduğunu hissedersiniz. ...
Bazı insanlarla konuşurken göğüs kafesimde çiçekler açıyor. Bunun bilimsel bir açıklaması vardır belki; sinir sistemi, hormonlar, aynalanan nöronlar… Ama insanın kalbine dokunan her şeyi bilim ...
Her şey gelip geçtiğinde insan geriye dönüp baktığında şunu fark eder: Hayat, sandığımız kadar rastgele yazılmış bir hikaye değildir. Bize tesadüf gibi görünen karşılaşmaların, ayrılıkların, ...
