KALMAYA GELMEK
Mükemmel olanı aramaktan vazgeçti kalbim,
Bilirim ki mükemmellik hep insana geç kalır.
Artık kusurları ezberlenmiş yüzleri seviyorum;
Bir gülüşün yarım kaldığı yerden
Tamamlanan hikayeleri…
Öylesine çıkıp gel Sevgili…
Sanki dünya seni…
HİÇ’LİĞİM
Hiçlik, çoğu insanın sandığı gibi boşluk değildir. Bilimde de mutlak boşluğun aslında var olmadığı düşünülür. Kuantum fiziğinde ‘vakum’ dediğimiz alan bile görünmez enerji, olasılık ve…
GÖÇÜN İÇİNDE YENİDEN DOĞMAK!
İnsan bir ülkeye taşındığında
Sadece bavullarını götürmüyor yanında…
Bir dili yarım bırakıyor mutfak masasında,
Bir sokağın sesini,
Akşamüstü camdan giren tanıdık kokuları,
Annesinin “Kendine dikkat et! diye
Arkasından seslenişini.
Ve sonra…
Başka bir…
ÖLDÜ İÇİMDE BİR ŞEY
Her ne kadar birbirini çok sevseler de
Sevgi her zaman aynı yolda yürütmez insanı.
Bazen kalmak değil, gitmek gerekir…
Ve insan en çok da,
Gitmesi gerektiğini bildiği yerde kalmak…
YAŞAMA KATILMAK!
Yaşam,
Omuzlarımıza bırakılmış bir sorumluluk gibi,
Sessizce bekler kapımızda.
Kapıyı açanlar yaşarlar…
Kapının ardından bakanlar,
Yalnızca seyirci olur zamana.
Korku,
An’ı yaşamayanların gölgesidir…
Geçmişe tutunan,
Gelecekten ürken kalplerde büyür.
Oysa şimdiye dokunan eller;
Ölümü değil, yaşamı…
Hayat yalnızca kendine inanan kadınlara
Hayat,
Yalnızca kendine inanan kadınlara
kapılarını aralar.
Bekleme…
Kimse gelip sana
“Şimdi zamanı!” demeyecek.
Zamanı sen başlatacaksın,
Cesareti sen büyüteceksin,
Adımı sen atacaksın.
Korku fısıldayacak…
Ama inanç bağıracak daha yüksek sesle:
“Yürü!”…
Unutma;
Yol, hazır olanlara değil,
Yola çıkmaya…
MADIMAK: ATEŞİN YAKTIĞI YALNIZCA İNSANLAR DEĞİLDİ
Bazı tarihler vardır; takvim yapraklarında yalnızca bir gün değildir. Üzerinden yıllar geçse de hafızalarda aynı acıyla yankılanır. 2 Temmuz 1993, işte böyle bir tarihtir. O…
Devamını oku →
Srebrenica Katliamı’nda yitirilenlerin anısına… MAVİ KELEBEKLER
Mavi kelebekleri severim ben,
Sanki gökyüzü yere eğilir de;
İnce kanatlarına saklar sonsuzluğu.
Bir bakışta umut olur içimde,
Bir dokunuşta derin bir sessizlik.
Bosna’nın rüzgarında anlatılır,
Sessiz bir bilginin hikayesi…
Savaşın ardından…
Devamını oku →
BAZEN SADECE ÇÖKER İNSAN…
Bazen sadece çöker insan ve öylece kalır. Ne ayağa kalkmak ister ne de birinin elini uzatmasını… Çünkü bazı yorgunlukların çaresi dinlenmek değildir. Beden değil, insanın…
Devamını oku →
ÇOCUKLARIMIZA GÜCÜ DEĞİL, KENDİNİ KORUMAYI ÖĞRETMELİYİZ.
Çocuklarımızı hayata hazırlarken onlara matematik, yabancı dil, müzik, sanat ve akademik başarı kazandırmaya çalışıyoruz. Oysa hayatın içinde ihtiyaç duyabilecekleri çok daha temel bir beceri var:…
Devamını oku →
HİÇ’LİĞİM
Hiçlik, çoğu insanın sandığı gibi boşluk değildir. Bilimde de mutlak boşluğun aslında var olmadığı düşünülür. Kuantum fiziğinde ‘vakum’ dediğimiz alan bile görünmez enerji, olasılık ve…
GÖÇÜN İÇİNDE YENİDEN DOĞMAK!
İnsan bir ülkeye taşındığında
Sadece bavullarını götürmüyor yanında…
Bir dili yarım bırakıyor mutfak masasında,
Bir sokağın sesini,
Akşamüstü camdan giren tanıdık kokuları,
Annesinin “Kendine dikkat et! diye
Arkasından seslenişini.
Ve sonra…
Başka bir…
ÖLDÜ İÇİMDE BİR ŞEY
Her ne kadar birbirini çok sevseler de
Sevgi her zaman aynı yolda yürütmez insanı.
Bazen kalmak değil, gitmek gerekir…
Ve insan en çok da,
Gitmesi gerektiğini bildiği yerde kalmak…
YAŞAMA KATILMAK!
Yaşam,
Omuzlarımıza bırakılmış bir sorumluluk gibi,
Sessizce bekler kapımızda.
Kapıyı açanlar yaşarlar…
Kapının ardından bakanlar,
Yalnızca seyirci olur zamana.
Korku,
An’ı yaşamayanların gölgesidir…
Geçmişe tutunan,
Gelecekten ürken kalplerde büyür.
Oysa şimdiye dokunan eller;
Ölümü değil, yaşamı…
Hayat yalnızca kendine inanan kadınlara
Hayat,
Yalnızca kendine inanan kadınlara
kapılarını aralar.
Bekleme…
Kimse gelip sana
“Şimdi zamanı!” demeyecek.
Zamanı sen başlatacaksın,
Cesareti sen büyüteceksin,
Adımı sen atacaksın.
Korku fısıldayacak…
Ama inanç bağıracak daha yüksek sesle:
“Yürü!”…
Unutma;
Yol, hazır olanlara değil,
Yola çıkmaya…