Yedi yıl önce bugün, Eylül’ümü evden üniversiteye uğurlarken yazmıştım…
“Ben şimdiden kendimi yalnız hissetmeye başladım. Eylül benim elim, ayağım, gözüm, en büyük yardımcımdı; hem evde hem işyerimde. Yalnızlığa alışmam kolay olmayacak. Ama yaşam yolunda attığı bu büyük adım için onun adına çok mutluyum.” ❤️????????????
O gün içimde hem büyük bir gurur hem de tarif edemediğim bir boşluk vardı. Bir annenin çocuğunu büyütürken fark etmeden alıştığı o küçük şeylerin; aynı evde olmanın, sesini duymanın, bir şey sormak için yanına gelmesinin, birlikte kahve içmenin ne kadar kıymetli olduğunu ancak o kapıdan uğurlarken anlıyor insan.
Aradan tam yedi yıl geçti…
Bugün Eylül, Boston’da bir finans şirketinde kendi hayatını kurmuş, kendi ayakları üzerinde duran genç bir kadın olarak yaşamına devam ediyor. Onu uzaktan izlerken içimde tarifsiz bir gurur var. ❤️
Ve bugün bir başka evlat uğurladım…
Oğlumu, Michigan Üniversitesi’nde hukuk okumak üzere yeni bir hayata uğurladım. Bir zamanlar elimden tutan, peşimden ayrılmayan çocuklarım şimdi kendi yollarını çiziyor, kendi kararlarını veriyor, kendi geleceklerini kuruyorlar.
İnsan evlatlarını büyütürken onları kendine bağladığını sanıyor. Oysa anneliğin en büyük sınavı, bir gün onları kendinden özgür bırakabilmekmiş.
Çocuklar büyüdükçe ev sessizleşiyor…
Odalar boşalıyor…
Sofradaki sandalyeler azalıyor…
Ama bir annenin kalbi küçülmüyor; tam tersine, onların her yeni adımıyla biraz daha büyüyor. ❤️
Bugün belki içimde yine o tanıdık hüzün var. Çünkü anne olmak, çocuklarının gidişine alışmak değil; onların yokluğunda bile varlıklarını kalbinde taşımayı öğrenmekmiş.
Ben onları hep yanımda olsunlar diye değil, bir gün kendi kanatlarıyla uçabilsinler diye büyüttüm.
Şimdi ikisini de kendi gökyüzünde uçarken görmek, bana dünyanın en güzel duygularından birini yaşatıyor.
Eylül’üm Boston’da…
Oğlum şimdi Michigan’a doğru yolda…
Ben ise burada, biraz hüzünlü, çokça gururlu, tarifsiz bir mutlulukla onları izliyorum. ❤️
Meğer anneliğin en güzel tarafı, çocuklarının yanında yürümek değilmiş sadece…
Bir gün onların senden uzaklara, kendi hayatlarına doğru yürüyebilmelerini gururla seyredebilmekmiş.
Yolunuz açık, şansınız bol, kalbiniz güzel, vicdanınız güçlü olsun çocuklarım. ????????????
Siz kendi kanatlarınızla uçun…
Benim kalbim zaten her zaman sizinle. ❤️????
YORUMLAR - 0
Yorumunuzu yazın